Zbiór 22 felietonów o zwykłym codziennym życiu lub niezwykłym – bo to zależy, dokąd zaprowadzą nas myśli albo jak nimi pokierujemy. Czy jesteśmy na tyle silni, by mieć własny system wartości i w nim wytrwać? Dojrzewać wraz z tym, czego doświadczamy i umieć ten system zmienić po momencie, w którym się potkniemy? Czy w ogóle jesteśmy w stanie przyznać się do tego, że jednak nie mamy racji?
„Gastronautka” to pamiętnik z pracy w gastronomii – zapis doświadczeń z trzech różnych europejskich krajów i trzech różnych stanowisk. Zmieniały się miejsca, języki, ludzie i obowiązki. Każde z nich przyniosło nowe doświadczenia, zaskoczenia i lekcje.
Ta książka zrodziła się z impulsów, doświadczeń, emocji i wiadomości przesyłanych w sms.
Za każdym z tych małych tekstów stoi wielki problem, który na początku wydawał się przerastać siły człowieka. Czasami nawet jedno zdanie rzucało nowe światło i wskazywało kierunek do zrobienia pierwszego kroku ku rozwiązaniu skomplikowanej sytuacji. A ten krok i następny przybliżał do upragnionego celu. Trzeba się było tylko odważyć. Mam nadzieję, że i Ty znajdziesz tutaj swoje kierunkowskazy.
Kolekcja drobiazgów do Twojego wnętrza
Mały fragment nadmorskiej historii zamknięty za szkłem.
Plaża z niewielkimi domkami, mewy unoszące się nad wybrzeżem i fragment nadmorskiej zabudowy tworzą przestrzenną kompozycję inspirowaną klimatem nadmorskich miejscowości nad Morzem Północnym. Ten asamblaż przywołuje atmosferę wakacyjnych spacerów, szumu fal i chwil, w których czas zdaje się płynąć wolniej. To mały fragment nadmorskiego świata zamknięty w trójwymiarowej formie.
Dla tych, którzy kochają morze i chcą zatrzymać jego odrobinę w swoim otoczeniu.
Wydanie drugie poprawione
Dwoje autorów. Dwa odmienne spojrzenia. Jedna powieść, która mimo upływu lat wciąż skłania do pytań.
Nominacja do Londyńskiej Nagrody Literackiej stała się ważnym momentem w historii książki. To wyróżnienie skłoniło autorów do wznowienia, by ponownie zaprosić czytelników do rozmowy o jednym z najważniejszych dzieł Władysława Reymonta.
Jest napisana w formie dialogu dwojga ludzi o odmiennych poglądach, doświadczeniach i sposobach patrzenia na świat. Autorzy rozmawiają o życiu i twórczości pisarza, przyglądają się bohaterom „Chłopów”, analizują ich wybory, relacje i konflikty, a ich dyskusja prowadzi również ku pytaniom o współczesność. Nie próbują narzucić jednej odpowiedzi. Ich rozmowa to wymiana argumentów, polemiki, dygresje i nieoczywiste interpretacje. Odmienne punkty widzenia nie przeszkadzają im wspólnie odkrywać kolejnych warstw powieści Reymonta. Przeciwnie – to właśnie różnice sprawiają, że dyskusja nabiera życia.
