André Rieu i jego muzyka (nie)poważna

Ten holenderski skrzypek i dyrygent wie jak  muzykę poważną zagrać w rozrywkowy sposób. Na jego koncertach ludzie tańczą, śpiewają i uczestniczą w prawdziwym, zachwycającym show składającym się z dźwięków, obrazów, kolorów, świateł i radości. W orkiestrze André Rieu każdy członek i członkini zespołu to muzyczna indywidualność, aktor i talent kabaretowy w jednym. Na scenie wydarzyć może się prawie wszystko. Muzycy piją piwo i szampana za plecami dyrygenta. Pianistka wskakuje na fortepian odrzucając wcześniej balową spódnicę by stepować na wieku instrumentu. Na scenę może wkroczyć orkiestra kobziarzy. Muzycy mogą zatańczyć grecki taniec sirtaki, znany z filmu „Grek Zorba”. Na publiczność z góry może spaść śnieg albo deszcz balonów.

Walce Johanna Straussa, którego imię nosi orkiestra i które zmuszają wręcz publiczność do tańca są tłem do mistrzowskiego wykonywania  utworów, które trudno zaliczyć do muzyki klasycznej. Zachwycające w wykonaniu muzyków są zarówno melodie filmowe jak i piosenki z gatunku pop.

André Rieu to wybitny artysta, który zaprasza do współtworzenia swoich koncertów inne osobistości świata muzycznego.  Raz to jest Amadeus  Electric Quartet – grupa pięknych skrzypaczek. Innym razem trzyletni Akim Camara. Jeszcze innym razem chór gospel. Wymienienie nazwisk śpiewaczek, śpiewaków i instrumentalistów zajęłoby bardzo dużo miejsca.

Moim ulubionym utworem w wykonaniu orkiestry jest walc autorstwa Anthony’ego Hopkinsa. Ciekawostką jest to, że walc ten który doczekał się prawykonania w Wiedniu w 2011 roku został skomponowany przez autora pięćdziesiąt lat wcześniej.

źródło: www.youtube.com

André Rieu i jego orkiestra koncertuje na całym świecie. Kalendarium występów wraz z biletami (często tańszymi niż w oficjalnej sprzedaży przez firmy eventowe) możecie znaleźć pod podanym niżej linkiem. Wystarczy sprawdzić, kiedy zawita do waszego miasta lub kraju.

http://www.andrerieu.com/en/calendar/all-events

Bo Andre Rieu gra po prostu dla ludzi. Takich jak Ty i ja…

 

 

 

Written by Róża Wigeland